کابل کواکسیال RF به عنوان کابلی با دو هادی متحدالمرکز تعریف می شود که در آن هادی داخلی و لایه محافظ یک محور مرکزی مشترک دارند.
مواد عایق داخل کابل کواکسیال RF از پلی اتیلن فوم فیزیکی تشکیل شده است که برای جداسازی هادی مسی مرکزی عمل می کند. اطراف این لایه عایق داخلی یک هادی حلقوی دوم-به نام هادی بیرونی وجود دارد. این رسانای بیرونی (یا لایه محافظ) ممکن است با استفاده از نوار مسی شکل گرفته، جوش داده شده و راه راه ساخته شود. ساختار لوله آلومینیومی؛ یا پیکربندی سیم بافته شده. در نهایت، کل مجموعه کابل در یک ژاکت محافظ که معمولاً از پلی وینیل کلراید (PVC) ساخته شده است، قرار می گیرد.
دو دسته اصلی از کابل های کواکسیال RF رایج وجود دارد: کابل های 50 اهم (50Ω) و 75 اهم (75Ω).
کابلهای کواکسیال RF با امپدانس مشخصه 75Ω اغلب در شبکههای CATV استفاده میشوند- از این رو به عنوان "کابل CATV" نامگذاری میشوند. این کابل ها پهنای باند انتقالی را ارائه می دهند که می تواند تا 1 گیگاهرتز برسد، با پهنای باند عملیاتی معمولی 750 مگاهرتز برای برنامه های CATV استاندارد.
کابل های کواکسیال RF با امپدانس مشخصه 50Ω در درجه اول برای انتقال سیگنال باند پایه استفاده می شوند و محدوده پهنای باند 1 تا 20 مگاهرتز را پوشش می دهند. به طور کلی، کابل های کواکسیال نازک 50Ω حداکثر فاصله انتقال 180 متر دارند، در حالی که کابل های کواکسیال "ضخیم" می توانند این محدوده را تا 1000 متر افزایش دهند.
نام "کابل کواکسیال RF" مستقیماً از طراحی ساختاری آن گرفته شده است. علاوه بر این، کابل کواکسیال RF یکی از رایج ترین رسانه های انتقال مورد استفاده در شبکه های محلی (LAN) است. جفت هادی هایی که مسئول انتقال اطلاعات هستند در یک پیکربندی خاص ساخته شده اند: یک هادی بیرونی استوانه ای یک هادی داخلی (معمولا یک هسته مرکزی نازک) را با یک ماده عایق که این دو را از هم جدا می کند، در بر می گیرد. از آنجایی که مرکز هندسی هادی بیرونی کاملاً با محور مرکزی سیم هسته داخلی هماهنگ است، کابل به درستی کابل "هم محور" نامیده می شود. این معماری طراحی خاص یک هدف عملکردی حیاتی را دنبال می کند: جلوگیری از تداخل یا تحریف امواج الکترومغناطیسی خارجی در انتقال سیگنال ها.
