علت خرابی لایه عایق کابل چیست؟

پنج دلیل اصلی و دانش حفاظتی

لایه عایق کابل یک مانع حیاتی برای اطمینان از عملکرد ایمن خطوط برق است. هنگامی که از کار بیفتد، می تواند منجر به نشت، اتصال کوتاه، خاموش شدن و حتی حوادث آتش سوزی شود. خرابی عایق کابل به ندرت ناگهانی رخ می دهد. بیشتر ناشی از عوامل تجمعی درازمدت مانند میدان های الکتریکی، دماهای بالا، نیروهای خارجی مکانیکی، خوردگی محیطی، و نقص فرآیند ساخت و ساز است. این مقاله دلایل اصلی خرابی عایق ها و روش های حفاظتی را به روشی ساده و پرطرفدار توضیح می دهد.

1. پیری تنش الکتریکی: فرسایش میدان الکتریکی نامرئی

کابل ها برای مدت طولانی تحت الکتریسیته کار می کنند و حباب های ریز، ناخالصی ها و سوراخ های هادی داخل عایق می توانند باعث تمرکز میدان الکتریکی موضعی و در نتیجه تخلیه موضعی شوند. این تخلیه ضعیف با چشم غیرمسلح نامرئی است اما به طور مداوم به ساختار مولکولی مواد عایق آسیب می رساند و به تدریج کانال های رسانای کربنی را تشکیل می دهد. با گذشت زمان، عملکرد عایق به طور مداوم کاهش می یابد و در نهایت باعث خرابی و اتصال کوتاه می شود. علاوه بر این، صاعقه و اضافه ولتاژهای آنی ناشی از عملیات سوئیچ می تواند به راحتی از موقعیت های عایق ضعیف عبور کند و باعث خرابی های ناگهانی شود.

2. پیری تنش حرارتی: دمای بالا به طور قابل توجهی طول عمر کابل را کوتاه می کند

عملکرد بیش از حد، انباشته شدن متراکم، و اتلاف ضعیف گرما می تواند منجر به افزایش دما شود. پلاستیک های عایق، مواد مولکولی بالا- هستند که بیشتر از درجه حرارت های بالای مداوم می ترسند. قوانین صنعت نشان می دهد که به ازای هر 8-10 درجه افزایش دما، طول عمر کابل مستقیماً نصف می شود. دمای بالا باعث سفت شدن عایق، شکننده شدن و ترک خوردن می شود و مقاومت عایق را کاهش می دهد. مکرر شرایط سرد و گرم متناوب باعث تشدید خستگی مواد می شود و پیری حرارتی برگشت ناپذیر است و عایق آسیب دیده نمی تواند به خودی خود بهبود یابد.

3. آسیب مکانیکی: شایع ترین خطرات ساخت و ساز و بهره برداری

در طول کابل گذاری، خم شدن بیش از حد، کشیدن، غلتاندن، پر کردن پشت با سنگ های خرد شده و لرزش و نشست طولانی مدت می تواند باعث ایجاد ترک های ریز در لایه عایق شود. در ابتدا هیچ عیب آشکاری وجود ندارد، اما بخار آب و هوا به آرامی در شکاف‌ها نفوذ می‌کنند و باعث جذب رطوبت و پیری تخلیه می‌شوند. تمرکز تنش در اتصالات کابل و موقعیت های ترمینال نقطه ضعفی است که در آن آسیب عایق و خطا در آن مستعد رخ دادن است.

4. خوردگی محیطی: فرسودگی طولانی مدت-در محیط خارجی

در محیط‌های مرطوب زیرزمینی، روکش کابل آب را جذب می‌کند و باعث جذب رطوبت عایق، نشت و لایه-با- پیری لایه می‌شود. در فضای باز، اشعه ماوراء بنفش نور خورشید باعث پوسته پوسته شدن، ترک خوردن و سفت شدن پوست خارجی می شود و ظرفیت عایق به تدریج کاهش می یابد. در مناطق شیمیایی، نمکی و قلیایی، اسیدها، روغن‌ها و گازهای خورنده مستقیماً به ساختار عایق آسیب می‌رسانند و باعث پیری و خرابی دائمی می‌شوند.

5. عیوب مواد و فرآیند: کمبودهای ذاتی، پیری زودرس

مواد اولیه کابل با کیفیت پایین- خالص نیستند، ضخامت عایق ناهموار است و حباب های داخلی زیادی وجود دارد. خود کابل دارای مقاومت فشار ضعیف و مقاومت در برابر پیری است. ساخت و ساز در سایت استاندارد نیست، مانند ساخت اتصالات ناهموار، آسیب برش به عایق، آب بندی ضعیف، و عایق رطوبتی ناکافی، که از دلایل اصلی خرابی در سایت هستند. آمار صنعت نشان می دهد که بیش از 60 درصد از خرابی های عایق کابل در موقعیت های مشترک رخ می دهد.

6. اقدامات حفاظتی ساده و مؤثر

برای افزایش طول عمر کابل ها و کاهش خرابی های عایق، به سادگی روی پنج نکته کلیدی زیر تمرکز کنید: کابل های سازگار و واجد شرایط را انتخاب کنید و از آنها در محیط مناسب استفاده کنید. فرآیند تخمگذار را استاندارد کنید، از آسیب مکانیکی جلوگیری کنید و اتصالات را با دقت آب بندی کنید. اکیداً{0}}عملیات بارگذاری بیش از حد طولانی مدت را ممنوع کنید تا از اتلاف گرمای صاف خطوط اطمینان حاصل شود. برای کابل‌های بیرون و زیرزمینی، ضدآب، محافظت در برابر آفتاب و{1}}ضد خوردگی را اجرا کنید. آزمایش‌های عایق‌بندی منظم، اندازه‌گیری دمای مادون قرمز، و تشخیص تخلیه جزئی را برای شناسایی مشکلات احتمالی پیری از قبل انجام دهید.