کابلهای کنترل ولتاژ پایین به کابلهایی با سطح ولتاژ نامی نسبتاً پایین اطلاق میشوند که عمدتاً برای انتقال اطلاعات فرمان-مانند دستورالعملهای کنترل، دادههای اندازهگیری و سیگنالها-بین تجهیزات یا سیستمهای الکتریکی استفاده میشوند. وظیفه اصلی آنها انتقال{4} انرژی الکتریکی با توان بالا نیست، بلکه به عنوان "خطوط انتقال فرمان" و "خطوط حسگر سیگنال" عمل می کنند.
یک خط تولید خودکار پیچیده یا سیستم توزیع برق یک ساختمان بزرگ-را تصور کنید. راهاندازی و توقف موتورهای الکتریکی، باز و بسته شدن سوپاپها، بازخورد دادهها از حسگرها، و روشن و خاموش شدن چراغهای نشانگر-همه این اقدامات به سیگنالهای کنترل دقیق و بدون خطا{3}}تکیه دارند. کابلهای کنترل ولتاژ پایین{5} به عنوان مجرای انتقال این سیگنالها عمل میکنند. آنها دستورات عملیاتی را از یک مرکز کنترل (مانند یک PLC یا کابینت رله) به واحدهای اجرایی توزیع شده ارسال میکنند، در حالی که همزمان سیگنالهای وضعیت سایت را به مرکز کنترل بازمیگردانند و در نتیجه یک حلقه کنترل کامل را تشکیل میدهند. بدون آنها، حتی پیشرفته ترین تجهیزات خودکار فلج می شوند و نمی توانند به طور هماهنگ کار کنند.
در مقایسه با کابلهای برق اصلی-که عمدتاً برای انتقال انرژی الکتریکی استفاده میشوند، کابلهای کنترل ولتاژ پایین{{1} معمولاً با ولتاژ پایینتر کار میکنند و جریانهای کمتری را حمل میکنند. با این حال، آنها تابع الزامات خاصی در مورد ثبات انتقال سیگنال، مقاومت در برابر تداخل، و همچنین انعطاف پذیری و دوام در محیط های نصب خاص خود هستند.
